สกาด ไป อช.ภูคา เส้นใน

Day2 Day3 23-24ตุลาคม 2020

เส้นนี้หากใครไป อย่าได้ตาม google map เด็ดขาด

ถ้าไม่ได้ถามชาวบ้าน พวกผมอาจจะไปผิดทาง

และอาจจะต้องออกมาทางเดิม!!!

หากเราลากแมป คนเดิน จาก สกาดไป อช.ภูคา

กูเกิ้ล จะพาเราไปเส้นทางลัด ประมาณ 17

ซึ่ง ผิดครับ!!!

ดีที่ เราระแวง เพราะมัน เป็นทางรอง

ยังไงก็ต้องถามชาวบ้านก่อนไปได้ไหม

ถามไป 2-3 คน สรุปตรงกัน ไปไม่ได้

เรายอมที่จะไปทางอ้อม ซึ่งเป็นทางหลัก

ประมาณ 27 กม. เพิ่มไปอีก 10กม!!!! แม่เจ้า

ผิดแผนสิครับ กะจะออกกันวันเดียว

แต่!! ทางที่ไม่เคยไป พวกเราก็เตรียมแผนสำรองแล้ว

ก่อนออกจากสกาด

ผมแจ้งเพื่อนๆทุกคน เตรียมสเบียงให้พอค้างคืนกัน

มื้อ เย็น เช้า และกลางวันอีกวัน

หากโชคดี ก็ ไม่ต้องใช้

หากโชคไม่ดี ก็ พอมีกิน

พอเราเตรียมออกจากสกาด ถ่ายป้าย นาขั้นบันไดกอกจูน

พี่มานะ @มานะ ทองใบศรี ก็ทักมาเลย

เตรียมสเบียงให้พร้อม จะได้ออกเมื่อไรไม่รู้

อย่างที่ว่า กะไว้แล้ว เราเตรียมไว้แล้ว 

หลุดจากจุดนี้ก็ เข็นยาวๆ ฮะ

https://www.facebook.com/somponghh/posts/10159136644122708

ทางไม่ได้ยากอะไร ไม่มีอะไรให้น่าห่วง

ปั่นไปตามทางหลัก จะผ่านหมู่บ้านเรื่อย

ทริกให้ดูแผนที่ดาวเทียม จะเห็นหลังคาหมู่บ้าน

เราก็จะรู้ว่า มีหมู่บ้านตรงไหนบ้าง

แต่ละหมู่บ้านก็จะมีร้านค้าเล็กๆ

แต่!!! เขาไม่ได้เปิดตลอดครับ

จะเปิดตอนเย็นๆ หลังจากกลับไร่

เสบียงพอให้มี ใช้ ดื่มกินกันครับ

อาหารแห้งปลากระป๋อง มาม่า

และขาดไม่ได้คือ เบียร์ ฮ่าๆๆๆ

แต่เกล้ากระผม ติดไวน์มาสบายตลอดทาง

แบกติดมา ประมาณ 2 ขวด ก็จะมาหมด

ที่ อช.ภูคาพอดี 

น้ำเตรียมไปคนละ 4-6 ขวดเล็ก

ตรงที่พักมีน้ำฝน ให้พอประทังได้ครับถ้าหมด

สัญญานโทร มี True AIS ตลอดทาง

อาจจะหายๆบ้างช่วงลับเขา

แต่สมัยนี้ ทรู เอไอเอส ไปแทบทุกหมู่บ้านครับ

ต้องขอบคุณเขาจริงๆ เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง

ผมยังทำงานได้ทุกวันตลอดการเดินทาง

บ่าย2ครึ่งเรามาถึง 

โครงการพัฒนาบ้านกอกบ้านจูนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ

https://www.facebook.com/somponghh/posts/10159137145607708

ใน google map จะเขียนไว้ว่า 

สถานีเพาะพันธุ์ไม้หน่วยรักษาพันธุ์สัตว์ป่าและพันธุ์พืช โครงการพัฒนาเกษตรพื้นที่สูงบ้านกอกจูน

ดูในแผนที่ยังมีระยะทางอีก 17 กม.

คิดว่าคงออกไม่ทัน 

ที่นี่เป็นที่มั่นเหมาะ หลับนอน อาบน้ำ ทำอาหาร

วิวสวย สอบถามเจ้าหน้าก็ ขอกางเต้นท์ สบายมาก

ห้องน้ำ เพียบ!!! มีลานฮ. ให้ผมได้ชงกาแฟยามเข้า

https://www.facebook.com/somponghh/posts/10159138777132708

หากเราดันทุรังออก ก็จะไม่ได้เห็นสิ่งสวยงาม

เจอแต่มืดๆ ทรมาน เพราะอีกวัน ก็เข็นตลอด

ตรงทางขึ้นลง แม่น้ำปัว บอกได้เลย 

ไม่น่าจะมีรถไปได้ เพราะชัน 

ถ้าลงก็จะเสี่ยงรถพลิกคว่ำ

ขึ้นถ้าเครื่องแรงยังพอไหว

แต่มันยาวๆมาก เรียกว่าไม่มีที่พักให้ เริ่มกันใหม่

ก็ถึงว่า มีชาวบ้านคนที่เรานอน

ไปทำธุระที่ อ.ปัว ต้องไปทางสกาดที่ไกลกว่า

เพราะว่ามันคั้นด้วยแม่น้ำปัว

หากชาวบ้านที่อยู่ หลังน้ำปัว 

จะไป ปัว ก็ไปทาง อช.ภูคาได้

รถที่จะพอไปได้คือ มอเตอร์ไซด์เวฟชาวบ้าน

แต่ต้องพยุง2ขากันล้มไปตลอดทาง

ทางทั้ง2 วัน ผมว่า เข็นกันเกือบ 50% ครับ

เพราะชันมากกกกกกกกกกกกก

เรียกว่าปั่นมาทั่ว เพิ่งจะได้เข็นมหากาพย์

ปั่นไหว แต่จะลื่น หากทางตอนเช้าๆ 

หินกลิ้งก็จะทำให้รถเสียหลัก

เสี่ยงโซ่ขาด ถึงจะคิดว่ามีแรง

อย่าดันทุรัง เข็นปลอดภัยสุดครับ

หากพลาดล้ม ไม่ได้เจ็บมาก

แต่มันจะแบบเอ็นพลิกครับ

เพราะเราต้องรับน้ำหนักรถ

การบิดเบี้ยวตัว อาจจะทำให้เราพลาดได้

ดังนั้นอย่าประมาท เข็นให้มั่น 

พักในที่ปลอดภัย

ขอบคุณเพื่อนๆร่วมทางฮะสนุกมากฟินชิวสุด!

ข้าชื่อสมพงศ์นามสกุลฮวดจึง

 สกาด-สะปันมันส์ทุกเม็ด

ปฐมบท ตอน 0 Day 0

ใครแม่งตั้งชื่อไม่รู้แต่มันคล้องและโดน

ทริปเริ่ม 22ตุลาคม ผมจองตั๋ว 21ตุลาคม 6โมงเช้า

โดยแกล้งไม่ให้เพื่อนๆรู้

จริงๆผมไม่ได้ตั้งใจไปเลยครับ 

เพราะไปมาแล้ว เห็นเขาน่านแล้วบอกเลยเหนื่อย เหนื่อย และเหนื่อย

ยิ่งช่วงนี้ไม่ได้ฟิตปั๋งเหมือนก่อน

ถ้าซ้ำทางเดิม สมพงศ์ ขอถอยดีกว่า 

แต่เพื่อนๆเริ่มแจ้งมีสกาด สะปัน

แม่งคือไรว่ะ สกาด เคยได้ยินแว่วๆจากมาดามวิ

สะปันก็ คนลงรีวิวกันบ่อย แต่ก็น่าสนใจ

ก่อนจะกลายเป็นตลาดคนเดิน ขอยลสักหน่อย

ถ้ามีโอกาศ

ผมอยู่ในกลุ่มแชทพรรคพวกที่จะไปอยู่

แอบดูตั๋วให้คำปรึกษาเส้นทาง วางเส้นทางให้

เพราะเคยไป วนรอบ ปัว-บ่อเกลือ-เฉลิมพระเกียรติ-ทุ่งช้างแล้ว

ก็เลยแอบจองตั๋วนั่งใกล้ๆ ขาไป 550 บาท

เพราะกลัวรถเต็ม แต่ก็เอาว่ะ ถ้ายังติดโน่นนี่นั่นก็ไปรีฟัน ได้สัก 300 ขำๆ

ดีกว่าถ้าคิดจะไปแล้วไม่มีที่นั่ง ขากลับค่อยว่ากัน

นั่งปั่นงาน จ่ายเงินโน่นนี่นั่น ใช้เวลาเก็บของ 2 ชม.

รถไม่ต้องทำไร พร้อมปั่นเสมอ 

นั่งไล่ลิสต์ เอาไรไปบ้าง

ผมจะทำลิสต์ไว้กันลืม

เพราะการเดินทางจักรยาน ของต้องพอเหมาะ

ไม่มากเว่อร์วังเกินแบก ไม่น้อยจนขาดสุนทรีย์

บ่ายสองเสร็จงาน แจ้งลูกน้อง ลูกสาว แม่ คุณนาย

ว่าไปปั่นจักรยานนะ 1 อาทิตย์ 

มั่นใจไปแน่ละ จองตั๋วขากลับเลย

ตอนนี้พลพรรคก็ยังไม่รู้หรอกผมไป

ปั่นไปขึ้นรถสมบัติทัวร์ที่ท่าใกล้บ้านสุคนธสวัสดิ์ก่อนรถออกจริง 3ชม.

รถจะไปจอดรอ ผู้โดยสารที่หมอชิต

เจอ อ.สื่อ อ.สื่อก็ตกใจ และดีใจ

เฮ้ย ป๋าไปด้วยเหรอ แจ่มเรย

พี่เก๋ตามมา แต่พี่เก๋ก็ซื่อได้ใจ

แม่งรถจอดในท้องรถ ยังไม่รู้อีกว่ารถผม

คิดว่าผมคงแค่มาส่ง

มารู้อีกที ผมก็ขึ้นรถนั่งข้างๆแก

ฮ่าๆๆ ส่วนพี่ยุทธ บิ๊กตู่ ยังไม่รู้ว่าผมไป

ความมาแตกตอนผมโพสต์รูปที่ 7-11 ปัว

หวานใจพี่ยุทธมาเม้นเจอพอดี ฮ่าๆๆ

ทริปนี้สนุกมาก ต้องเรียกว่า Unplan

วางแผนใหม่กันทุกวัน

ผู้คนคอเดียวกัน 

มีทุกรสชาติ แต่ไม่มีขัดแย้งกัน

นอนไหนนอน พักไหนพัก จัดไป

เอาตามเหมาะสม 

ปั่นจักรยานมา 6 ปี เข็นครั้งแรกที่เข็นจริงๆจังๆ

ถ้ามีเวลาจะมาเล่านะครับ

อยากบันทึกไว้อ่านเหมือนกัน

บางเรื่องราวจะได้เป็นประสบการณ์ แก่ผู้เดินทางบ้าง

ขอบคุณบิ๊กตู่ เจ้าบ้านแสนดีเสมอมา ผู้วางแผนออกแบบทริปรายวันรายชั่วโมง

ขอบคุณพี่ยุทธ แข็งแรงในสามโลก ช่วยเพื่อนเข็นจูงตลอด

ขอบคุณพี่เก๋ ช่วยกันอีกแรงเข็นเพื่อนๆ ทำได้ทุกอย่าง

ขอบคุณอ.สื่อ พ่อครัวหัวเห็ด นักเจรจาระดับโลก

แล ขอบคุณ คุณอาประสาน มาเสริม วันท้ายๆ ได้สนุกกันครับ

ขอบคุณตัวเองที่ไปเติมความสุขให้เพื่อนๆและตัวเอง ได้เต็มรสชาติกัน

ข้าชื่อสมพงศ์นามสกุลฮวดจึง

ทำอย่างไรเมื่อคนรักต้องจากเราไปนิรันดร์ 1

 การจากไปของพ่อ เป็นสิ่งที่เราทุกคนทำใจไว้แล้ว

แต่มันก็น่าใจหาย เพราะ แกจะคอย ทำโน่นนี่นั่นจุกจิกของบ้าน

ซ่อมต่อเติม ซ่อมของเล่นให้เด็กๆ ทำแผ่นรองส่งแผ่นไปต่างประเทศให้ผม 

จากนี้ไปก็ต้องค่อยๆ วางแผนกันใหม่ 

หลายคนก็กลัวแก จะมาหา พ่อเป็นคนขี้เล่นครับ

ทุกคนเลยกลัวหลอนไปเรื่อยเปื่อย

แต่วิทยาศาสตร์ ก็คือวิทย์ยาศาสตร์

  มาเล่าเรื่อง จิปาถะการจัดงานดีกว่า

การจัดงานศพ ก็มีค่าใช้จ่ายเยอะพอสมควร

ทุกคนทุกบ้านก็คงจัดตามอัตภาพ

แต่ทุกขั้นตอน มีการบริการเสร็จสรรพ ไม่ต้องไปหาเองครับ

และไม่ต้องงง ไม่ต้องเรียนรู้ ก็แค่ถามๆๆ จากคนเคยจัด

แล้วก็ถามจาก คนให้บริการโดยตรง

ในความคิดผม กำไรก็มีพอสมควร แต่คิดว่าไม่มีมากจนเกินไป

ดังนั้น จัดตามหน้างานได้เลยครับ ไม่ต้องไปหาที่อื่นให้เสียเวลา

ยกเว้นว่า เรามีญาติเพื่อนที่เขาทำงานด้านนี้โดยตรง

แต่ก็ต้องดูความเกรงใจกัน 

เพื่อนบ้านผม ช่วยกันตั้งแต่หาวัด คุยกะวัด

เพราะพ่อเป็นคนช่วยเหลืองานแทบทุกคน 

ผมว่า อย่างน้อย 30% ในหมู่บ้านใช้บริการแก

ไม่ได้รับจ้างเป็นงานประจำ แต่ก็จะมีไว้วาน

ถ้าเป็นเรื่องงานไม้ ก็ต้องมาหาแกละ

โต๊ะ เตียง เก้าอี้ หิ้งพระ วงกบ งานไม้ จะมาหาพ่อหมด

แกมีเครื่องมือแทบทุกอย่าง นอกเรื่องไหลไปอีกแระ

    เรามาแยกดูว่าต้องมีค่าใช้จ่ายอะไรบ้างนะครับ

1 ที่รพ. ก็จะมีค่าฉีดฟอร์มารีน ประมาณ 1000 บาท จะเอาไม่เอาก็ได้ อันนี้แนะนำคุยทางวัดก่อน มันจะมีเรื่องของโลงเย็น ซึ่งผมฉีดตั้งแต่โรงพยาบาลแล้ว เพราะคิดเอาเองว่าควรฉีด ไม่รู้เกี่ยวกับการเผาไหม ไว้มาเสริมอีกที

2 โรงพยาบาล จะให้ญาติ ทำทะเบียนบ้านมา เพื่อทำการ ออกใบรับรองแพทย์ขี้แจงสาเหตุการตาย ที่รพ.ตรงห้องเก็บศพ จะมีเจ้าหน้าที่จัดการ ส่วนนี้คือ 

2.1 บริการเคลื่อนย้ายศพไป วัด

2.2 บริการหีบศพ

2.3 พิธีกรรม

2.4 แจ้งการเสียชีวิตที่เขตให้ ตามเขตที่รพ.นั้นสังกัด หาก ทะเบียนบ้านอยู่ในเขตเดียวกัน ที่รพ.ภูมิพลก็สามารถจัดการให้เสร็จ

ทั้งหมดนี้รวมกันเป็นราคาเดียวครับ ตั้งแต่ต่ำสุด 5500-15000 ตามลักษณะของหีบศพ ส่วนของผมนั้นจัดไปที่ 15000 ไม่ใช่อะไรครับ เป็นหีบศพ ไม้สัก อย่างที่ผมเล่า พ่อผมกะงานไม้เป็นของคู่กัน ตอนผมตัดสินใจให้แก น้ำตาผมเอ่อล้น เพราะ ยังไงต้องเอาอันนี้ให้ครับ ผมช่วงนี้ก็ฝืดเคือง ไม่ได้มีเงินสำรองมากมาย แต่ก็ตัดสินใจ เพราะครั้งเดียวครั้งสุดท้ายที่จะทำให้แกพออกพอใจ แกชอบแน่นอนผมเฟิร์ม

ชักยาว ไว้มาต่อดีกว่า

ภาพในหัวเกี่ยวกับพ่อ

 ภาพในหัวเกี่ยวกับพ่อ

พ่อ ปู่ หรือ ทวด ในวันนี้ ของบ้านเรา

ภาพที่ผมจำติดตา มากคือ

ภาพของพ่อทอดแหในบ่อปลาที่บ้านบ่อดินสมัยเด็ก

แถวแยกเจ้าคุณทหาร ลาดกระบัง เป็นบ่อเลี้ยงปลาเจ้านายพ่อ

โยนไปโครมเดียว ปลาสวายที่เลี้ยงไว้ติดมา

น่าจะ ถัง-2 ถังได้  เรียกว่าขอมากินกันหน่อย

เอียนกันไปหลายวันครับ

กว่าจะเดินไป ท่ามกลางความมืด

แต่ก็มีแสงจันทร์ สอดส่องให้เห็นทาง

ผ่านดงตะไคร้ ปลูกไว้ตามคันบ่อ

น้องชายตัวเล็กผมก็นั่งรอที่บ้านไป

เป็นภาพสมัยเด็กประมาณ ม.1

น้องชายก็ ยังไม่เข้าอนุบาล

และภาพแกขี่จักรยานกลับจากทำงาน

อ้อแอ้ อ้อแอ้ จะล่มแหล่ไม่ล้มแหล่ เพราะเมาฮ่าๆ

  พ่อเป็นผู้รับเหมาครับ ทำได้ทุกอย่าง

ตั้งแต่โรงแรมทั้งหลัง ถึงบ้านทั้งหลัง 

งานที่แกถนัดคนสมัยนี้ทำกันไม่ได้ละ คืองานไม้ละเอียด งานบันไดไม้ แกว่ามันมีของ เจ้านายพ่อ ก็ยังพาแกไปเฝ้า ให้เด็กๆทำกัน เพราะคนรุ่นใหม่ ทำไม่เป็นแล้ว

วัยเด็ก พ่อก็เลี้ยงพวกเรากันมา อย่างไม่อดอยาก

วัยเด็กที่เพชรบูรณ์ ผมขี่คอพ่อไปดูหนัง

แทบทุกเสาร์อาทิตย์ ภาพน้ำท่วมหน้าบ้าน

แล้วผมยังร้องที่จะไปโรงเรียนให้ได้

พ่อต้องให้ลูกน้องลอยคอ ผมนั่งกะมัง

ไปดูว่าโรงเรียนน้ำท่วม ไม่มีใครเขาเรียนกัน

ถึงจะจบ 

 แกก็ใช้ชีวิตอย่างหนักครับ กินเหล้าสูบบุหรี่จัด

ตามวัยแก เหล้านี่ก็เลิกได้เป็นสิบปีละ บุหรี่เพิ่งได้เลิกต้นปีนี้

เมื่อวานแกจากไปอย่างสงบครับ หมอ พยาบาล ลูกหลาน แทบไม่ต้องทำอะไร พออาผม น้องชายแกมาเยี่ยม หลังจากนั้น 2ชม. หมอก็โทรมาแจ้ง ว่าคุณพ่อจากไปอย่างสงบแล้ว

ฝันดีครับ พ่อ ปู่ ทวด ของพวกเรา

พ่อผมชื่อสนั่นนามสกุลฮวดจึงครับ

..ปล. เพื่อนๆเลิกล้อชื่อพ่อกูได้แล้วนะ ไม่เลิกเดียวให้แกมาหา ฮ่าๆๆๆ

พ่อคนที่ยังไงก็เยี่ยมเสมอ

 ปีนี้พ่ออายุ 72 ปีแล้ว รูปนี้ถ่ายตอน ปี 2001 อช.ชะเมา จ.ระยอง (ขอบคุณเทคโนโลยีภาพที่จำไว้ให้) ก็ผ่านมา 19 ปี เด็กในรูปถ่ายคือ ลูกสาวผมเอง นั่นคือตอนพ่อผมอายุแค่ 53 ปีต่างจากผม ณ.ตอนนี้ 49 ปี แค่ 4 ปีเอง

ปีนี้ร่างกายแกไม่ค่อยดีครับ ก็อย่างว่าใช้งานมาหนัก สูบบุหรี่กินเหล้า แต่ผมจำไม่ได้ว่า ตอนนี้แกเลิกเหล้าหรือยัง แต่บุหรี่เพิ่งเลิกได้ปีนี้ครับ 2020 ปีนี้เข้าโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น สิทธิ์ของพ่ออยู่ภูมิพล ผมว่าจะย้ายมาอยู่นี้เหมือนกัน เป็นโรงพยาบาลที่ดีทีเดียวครับ แต่คนอาจจะบ่น ว่าช้าและอืดอาด แต่ผมกลับคิดว่าการให้บริการคนที่เยอะขนาดนี้ โรงพยาบาลทำได้ขนาดนี้ผมว่าสุดยอดครับ ไว้มาเล่าเรื่องโรงพยาบาลภูมิพลในประสบการณ์ของผมบ้าง มีแต่เรื่องดีๆครับ 

มาเรื่องพ่อต่อดีกว่า สมัยเด็ก ประมาณ ป6 ได้ผมเลือกอยู่กะพ่อหลังพ่อแม่แยกทางกัน เพราะแกทะเลาะกันทุกวันคับ ก็พ่อผมนี่แหละตัวดี กินเหล้าแล้วก็อะไรเข้าสิงทะเลาะกะแม่ผมจัง เล่นว่า ตีกันถึงโรงบาลประจำ จนหมอเอือมระอา ว่าไม่เบื่อกันบ้างเหรอ ผมนะดีใจนะ ที่ได้เลิกกัน เพราะคนเป็นลูกยังไงก็ปวดใจ เมื่อพ่อกะแม่ทะเลาะกัน 

ผมเลือกอยู่กะพ่อเพราะเป็นห่วงแก เวลากินเหล้ากลัวไม่มีใครจะดูแล ก็เตาะแตะกันมาเรื่อย มีช่วง ก็เอาน้องชายมาอยู่ด้วย ชีวิตก็ลำบากนิดหน่อย แต่ก็ไม่ถึงกะอดอยาก พ่อผมแกมีฝีมือแพรวพราวครับ เรื่องงาน  เอาว่าเคยรับเหมาโรงแรม 10 ชั้น เป็นเกือบๆร้อยล้าน โดยแกไม่มีปริญญาสักใบ สมัยเด็กๆแกเป็นวิทยากรให้คณะสถาปัตลาดกระบังอยู่บ้าง บางครั้ง บวกกะเป็นเจ้ามือไฮโล ในหอพักนักศึกษา แม่ผมเป็นแม่บ้านในหอพัก ของลุงโข่ง เจ้านายพ่อตอนนั้น ลูกหลานก็เป็นนักการเมืองในย่านหัวตะเข้กันหมด ตระกูลสำเร็จวาณิชย์ ชีวิตก็สนุกสนานไปตามวัย

อะไรแกก็ดีหมด ยกเว้นเรื่องเหล้านี่แหละ ทำผมห่วงกันมาตลอด แต่ผมก็ไม่เคยดุด่าเรื่องเหล้า ขอให้แกเลิก แกก็ไม่เลิก พอผมเริ่มทำงานได้ แกก็มีแฟนใหม่บ้าง อยู่กะแค้มป์คนงาน ผมก็ไปหาตลอด ถ้าวันไหนไปต่างจังหวัดก็ฝาก พรรคพวกให้แวะไปเยี่ยม ผมกำชับ ร้านค้าในละแวกที่แกไปอยู่ หากแกมาติดอะไรก็ให้ไปเลย ยกเว้นเหล้า ผมจ่ายให้หมด ถ้าให้แกติดค่าเหล้าก็ ไปทวงกะแกเองนะ ฮ่าๆๆ เป็นที่รู้กัน

ตัดมาหลังจากผมย้ายมาอยู่เป็นหลักแหล่งที่ กม.7 รามอินทรา ก็รับแกกะแม่มาอยู่ แต่แยกกันครับ คนละบ้าน ผมเช่าบ้านอีกหลังให้แก ผมก็อยู่อีกหลังกะแม่ แกเป็นคนสนุกสนานครับ เพื่อนบ้านรักแกหมดนั่นแหละ แต่บางทีก็กวนเขา ในหมู่บ้านนี่แกไปทำให้หมดครับ บ้านไหนเรียกใช้ได้หมด แล้วแต่จะให้ แกเป็นช่างไม้ที่หาตัวจับวางยาก ช่างบันได ศาสตร์พวกนี้เราก็ไม่รู้หรอก แต่ก็ ต้องให้แกทำ หลังๆ ก็คุมอย่างเดียว เถ้าแก่แถวบ้านชอบมารับ ให้แกไปยืนดูครับ เพราะทำไม่ไหวแล้ว ก็ยังได้เงินมาเรื่อยๆ 

แค่นี้ก่อนดีกว่าเดียวจะยาว มีหลายท่อนหลายตอนเหลือเกินครับ กะคุณสนั่น พ่อของผม

พ่อข้าชื่อสนั่นนามสกุลฮวดจึง

Turbo lister eBay

 Tue 29 SEP 2015

เป็นเช้าอีกวันที่ ไม่ได้ไปไหน ตื่นตี4 ก็ทำงานเรื่อยเปื่อยตามกิจวัตร 

เรื่องงาน ได้ความคืบหน้ามานิดหน่อย ของการแก้ปัญหา eBay เรื่อง Free Shipping หลัง Covid-19 ทุกอย่างในโลกเปลี่ยนไปจริงๆ ประกอบกับ อเมริกา ตั้งแต่ได้พี่ทรัมป์ ก็ทำให้หลายวงการลำบาก ทรัมป์ได้ให้ อเมริกาออกจากระบบไปรษณีย์โลก ทำให้ค่าขนส่งที่ดีดตัวขึ้นไป 5 เท่า จากเดิม เราส่งสินค้า น้ำหนักที่ประมาณ 50 gram ในราคาแค่ 50 บาท กระโดดมาถึง 250 บาท ต้องทำให้ปรับราคากันใหม่หมด บางคนที่ขายก็ยังเลิกขายไม่โผล่ สำหรับ eBay หากพัก listing เกิน 3 เดือนก็จะโดนโละประวัติทั้งหมด แต่ของผมไม่ได้พัก ยังขายปกติ แต่ปรับเป็น DHL Express ทั้งหมด ยอดก็มานิดหน่อย พอได้รักษาค่า Store ซึ่งแพงมาก เดือนละ 75$ 3 Store เพราะตอนนี้เหลืออยู่ 3 แอคเค้าจากเดิม 7-8 แอคเค้า เดียวค่อยทำใหม่ 

Turbo lister ซึ่งเป็นตัวช่วยที่ดีและฟรีเสมอมา ถูกยกเลิกไปละ จะไม่สามารถ List new product ได้ละ กำลังทดสอบการ List ผ่าน exchange แต่ต้องแก้เรื่อง Descritption Free shipping ก่อน ก่อนที่จะ โดยลูกค้าร้องเรียน

ไปละ

ข้าชื่อสมพงศ์นามสกุลฮวดจึง

บันทึกนึกขึ้นได้ New Zealand เกาะใต้ Airport Lodge Motel

บันทึกนึกขึ้นได้ New Zealand เกาะใต้

 เช้า 29 กันยายน บางครั้งเราก็นึกถึงวันเก่าๆ อาจจะเป็นเพราะว่าเราแก่แล้วก็ได้

ผมเดินทางไปไม่ทั่วโลก แต่ก็เดินทางพอสมควร

ทุกการเดินทาง เหมือนความทรงจำที่มีความสุขคือการอยู่กับครอบครัว

ปี 2016 ลูกสาวผมไปเรียนที นิวซีแลนด์ ไปตั้งแต่ปี 2015 

ปี2016 เป็นครั้งที่2 ที่ผมเดินทางไปเยี่ยมลูกพร้อมขับรถเที่ยวเกาะใต้กับภรรยา

รูปนี้ถ่ายที่ โรงแรม Airport Lodge Motel กว่าจะหาได้ก็ตามคุ้ยประวัติกันน่าดู

ที่ที่ผมเปิด google time line ไว้ให้ track ได้ 

ประมาณ 2 อาทิตย์ที่เราขับรถกันวนรอบเกาะใต้ แล้วก็มานอนที่ ไครเชิร์ต หาโรงแรมที่ใกล้ๆ สนามบิน และ ที่คืนรถ ตั้งแต่ครั้งก่อน เราจำได้ว่า U-save เป็นรถเช่าที่ถูกมาก หาในเวปจากไทยไปไม่มีบอก ไปครั้งแรก ที่โรงแรมเขามีโบรชัวส์ ก็ได้ U-Save มาถูกดี

เพลินไปเรื่อยว่าจะเล่าเรื่องจากภาพ

รูปนี้ให้บรรยากาศดูเหงาๆ ทึมๆ แต่ก็แฝงไปด้วยความอิ่มเอิมสบายใจ 

ไวน์ที่นั่นราคาแสนถูก หากจะเปรียบเทียบ ที่เหมอืนบ้านเราเลยก็คือ 

ไวน์ Jacob creek Shiraz cabernet บ้านเรา 679 อะไรทำนองนี้

แต่ที่ New Zealand 8.99NZ$ คูณเอาก็ตก 215 บาท

ต่างกันถึง3 เท่า แต่ในไต้หวัน จะประมาณ 400 บาท ก็สรรค์ของสมพงศ์ละครับผม

ว่าไปเรื่อย ตามไปที่รูปเดิม 

วันชิว ภรรยาก็ทำกับข้าว ดูหนังไปตามเรื่องของเธอ 

กระผมก็จิบไวน์ชมบรรยากาศ เปิดวิทยุท้องถิ่นเบาๆ 

เห็นเครื่องขาวๆ คือวิทยุเล็กๆ ใช้ USB รับคลืน FM ท้องถิ่น

ฟังว่าเขาทำอะไรกัน ฟังเพลงอะไรกัน โฆษณาเป็นยังไง ก็เพลินดีครับ

ลำโพง JBL ไว้ฟังเพลงชิวๆ ผ่าน Spotify นาฬิกาก็ไว้ดูเวลา

จิบไป ฟังเพลงไป ถ่ายรูปส่งให้เพื่อนๆให้อิจฉาเบาๆ ชีวิตก็มีความสุขละครับ

 

    ผมว่า วันสองวันแรกๆของการเขียนบันทึก มันคงไม่ได้สละสลวยอะไร

ขอให้ผ่านไป 10 กว่าวันอะไรน่าจะดีขึ้น บางทีเรื่องราวมันเยอะ อยากจะเล่าๆ อยากจะเขียน นึกขยันก็เขียน แต่จะพยายาม อัปสักวันละ ตอน ตามที่ หัวใจจะคำนึงถึง รูปไหนนะครับ 

บันทึกใน blogspot นี่แหละดี ฟรี และอยู่ถาวรตลอดไป เผื่อลูกหลานผมจะได้มาอ่าน

Morning ครับ Bankgkok

ข้าชื่อสมพงศ์นามสกุลฮวดจึง

ผ่านมา 14 ปี ปีนี้ 2020 แล้วนะครับ

 สวัสดีตัวเอง และเพื่อนๆ 

ตั้งใจจะเขียนไดอารี่ที่พอจะแบ่งปันเรื่องราวที่เกิดขึ้นมากมาย ในตัวเอง ให้เพื่อนๆได้ฟังกัน เพื่อบางอย่างมันจะพอมีประโยชน์มาบ้างนะครับ อันนี้ตัวอย่างก่อน 

ข้าชื่อสมพงศ์นามสกุลฮวดจึง