ปีนี้พ่ออายุ 72 ปีแล้ว รูปนี้ถ่ายตอน ปี 2001 อช.ชะเมา จ.ระยอง (ขอบคุณเทคโนโลยีภาพที่จำไว้ให้) ก็ผ่านมา 19 ปี เด็กในรูปถ่ายคือ ลูกสาวผมเอง นั่นคือตอนพ่อผมอายุแค่ 53 ปีต่างจากผม ณ.ตอนนี้ 49 ปี แค่ 4 ปีเอง
มาเรื่องพ่อต่อดีกว่า สมัยเด็ก ประมาณ ป6 ได้ผมเลือกอยู่กะพ่อหลังพ่อแม่แยกทางกัน เพราะแกทะเลาะกันทุกวันคับ ก็พ่อผมนี่แหละตัวดี กินเหล้าแล้วก็อะไรเข้าสิงทะเลาะกะแม่ผมจัง เล่นว่า ตีกันถึงโรงบาลประจำ จนหมอเอือมระอา ว่าไม่เบื่อกันบ้างเหรอ ผมนะดีใจนะ ที่ได้เลิกกัน เพราะคนเป็นลูกยังไงก็ปวดใจ เมื่อพ่อกะแม่ทะเลาะกัน
ผมเลือกอยู่กะพ่อเพราะเป็นห่วงแก เวลากินเหล้ากลัวไม่มีใครจะดูแล ก็เตาะแตะกันมาเรื่อย มีช่วง ก็เอาน้องชายมาอยู่ด้วย ชีวิตก็ลำบากนิดหน่อย แต่ก็ไม่ถึงกะอดอยาก พ่อผมแกมีฝีมือแพรวพราวครับ เรื่องงาน เอาว่าเคยรับเหมาโรงแรม 10 ชั้น เป็นเกือบๆร้อยล้าน โดยแกไม่มีปริญญาสักใบ สมัยเด็กๆแกเป็นวิทยากรให้คณะสถาปัตลาดกระบังอยู่บ้าง บางครั้ง บวกกะเป็นเจ้ามือไฮโล ในหอพักนักศึกษา แม่ผมเป็นแม่บ้านในหอพัก ของลุงโข่ง เจ้านายพ่อตอนนั้น ลูกหลานก็เป็นนักการเมืองในย่านหัวตะเข้กันหมด ตระกูลสำเร็จวาณิชย์ ชีวิตก็สนุกสนานไปตามวัย
อะไรแกก็ดีหมด ยกเว้นเรื่องเหล้านี่แหละ ทำผมห่วงกันมาตลอด แต่ผมก็ไม่เคยดุด่าเรื่องเหล้า ขอให้แกเลิก แกก็ไม่เลิก พอผมเริ่มทำงานได้ แกก็มีแฟนใหม่บ้าง อยู่กะแค้มป์คนงาน ผมก็ไปหาตลอด ถ้าวันไหนไปต่างจังหวัดก็ฝาก พรรคพวกให้แวะไปเยี่ยม ผมกำชับ ร้านค้าในละแวกที่แกไปอยู่ หากแกมาติดอะไรก็ให้ไปเลย ยกเว้นเหล้า ผมจ่ายให้หมด ถ้าให้แกติดค่าเหล้าก็ ไปทวงกะแกเองนะ ฮ่าๆๆ เป็นที่รู้กัน
ตัดมาหลังจากผมย้ายมาอยู่เป็นหลักแหล่งที่ กม.7 รามอินทรา ก็รับแกกะแม่มาอยู่ แต่แยกกันครับ คนละบ้าน ผมเช่าบ้านอีกหลังให้แก ผมก็อยู่อีกหลังกะแม่ แกเป็นคนสนุกสนานครับ เพื่อนบ้านรักแกหมดนั่นแหละ แต่บางทีก็กวนเขา ในหมู่บ้านนี่แกไปทำให้หมดครับ บ้านไหนเรียกใช้ได้หมด แล้วแต่จะให้ แกเป็นช่างไม้ที่หาตัวจับวางยาก ช่างบันได ศาสตร์พวกนี้เราก็ไม่รู้หรอก แต่ก็ ต้องให้แกทำ หลังๆ ก็คุมอย่างเดียว เถ้าแก่แถวบ้านชอบมารับ ให้แกไปยืนดูครับ เพราะทำไม่ไหวแล้ว ก็ยังได้เงินมาเรื่อยๆ
แค่นี้ก่อนดีกว่าเดียวจะยาว มีหลายท่อนหลายตอนเหลือเกินครับ กะคุณสนั่น พ่อของผม
พ่อข้าชื่อสนั่นนามสกุลฮวดจึง
No comments:
Post a Comment