สกาด ไป อช.ภูคา เส้นใน

Day2 Day3 23-24ตุลาคม 2020

เส้นนี้หากใครไป อย่าได้ตาม google map เด็ดขาด

ถ้าไม่ได้ถามชาวบ้าน พวกผมอาจจะไปผิดทาง

และอาจจะต้องออกมาทางเดิม!!!

หากเราลากแมป คนเดิน จาก สกาดไป อช.ภูคา

กูเกิ้ล จะพาเราไปเส้นทางลัด ประมาณ 17

ซึ่ง ผิดครับ!!!

ดีที่ เราระแวง เพราะมัน เป็นทางรอง

ยังไงก็ต้องถามชาวบ้านก่อนไปได้ไหม

ถามไป 2-3 คน สรุปตรงกัน ไปไม่ได้

เรายอมที่จะไปทางอ้อม ซึ่งเป็นทางหลัก

ประมาณ 27 กม. เพิ่มไปอีก 10กม!!!! แม่เจ้า

ผิดแผนสิครับ กะจะออกกันวันเดียว

แต่!! ทางที่ไม่เคยไป พวกเราก็เตรียมแผนสำรองแล้ว

ก่อนออกจากสกาด

ผมแจ้งเพื่อนๆทุกคน เตรียมสเบียงให้พอค้างคืนกัน

มื้อ เย็น เช้า และกลางวันอีกวัน

หากโชคดี ก็ ไม่ต้องใช้

หากโชคไม่ดี ก็ พอมีกิน

พอเราเตรียมออกจากสกาด ถ่ายป้าย นาขั้นบันไดกอกจูน

พี่มานะ @มานะ ทองใบศรี ก็ทักมาเลย

เตรียมสเบียงให้พร้อม จะได้ออกเมื่อไรไม่รู้

อย่างที่ว่า กะไว้แล้ว เราเตรียมไว้แล้ว 

หลุดจากจุดนี้ก็ เข็นยาวๆ ฮะ

https://www.facebook.com/somponghh/posts/10159136644122708

ทางไม่ได้ยากอะไร ไม่มีอะไรให้น่าห่วง

ปั่นไปตามทางหลัก จะผ่านหมู่บ้านเรื่อย

ทริกให้ดูแผนที่ดาวเทียม จะเห็นหลังคาหมู่บ้าน

เราก็จะรู้ว่า มีหมู่บ้านตรงไหนบ้าง

แต่ละหมู่บ้านก็จะมีร้านค้าเล็กๆ

แต่!!! เขาไม่ได้เปิดตลอดครับ

จะเปิดตอนเย็นๆ หลังจากกลับไร่

เสบียงพอให้มี ใช้ ดื่มกินกันครับ

อาหารแห้งปลากระป๋อง มาม่า

และขาดไม่ได้คือ เบียร์ ฮ่าๆๆๆ

แต่เกล้ากระผม ติดไวน์มาสบายตลอดทาง

แบกติดมา ประมาณ 2 ขวด ก็จะมาหมด

ที่ อช.ภูคาพอดี 

น้ำเตรียมไปคนละ 4-6 ขวดเล็ก

ตรงที่พักมีน้ำฝน ให้พอประทังได้ครับถ้าหมด

สัญญานโทร มี True AIS ตลอดทาง

อาจจะหายๆบ้างช่วงลับเขา

แต่สมัยนี้ ทรู เอไอเอส ไปแทบทุกหมู่บ้านครับ

ต้องขอบคุณเขาจริงๆ เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง

ผมยังทำงานได้ทุกวันตลอดการเดินทาง

บ่าย2ครึ่งเรามาถึง 

โครงการพัฒนาบ้านกอกบ้านจูนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ

https://www.facebook.com/somponghh/posts/10159137145607708

ใน google map จะเขียนไว้ว่า 

สถานีเพาะพันธุ์ไม้หน่วยรักษาพันธุ์สัตว์ป่าและพันธุ์พืช โครงการพัฒนาเกษตรพื้นที่สูงบ้านกอกจูน

ดูในแผนที่ยังมีระยะทางอีก 17 กม.

คิดว่าคงออกไม่ทัน 

ที่นี่เป็นที่มั่นเหมาะ หลับนอน อาบน้ำ ทำอาหาร

วิวสวย สอบถามเจ้าหน้าก็ ขอกางเต้นท์ สบายมาก

ห้องน้ำ เพียบ!!! มีลานฮ. ให้ผมได้ชงกาแฟยามเข้า

https://www.facebook.com/somponghh/posts/10159138777132708

หากเราดันทุรังออก ก็จะไม่ได้เห็นสิ่งสวยงาม

เจอแต่มืดๆ ทรมาน เพราะอีกวัน ก็เข็นตลอด

ตรงทางขึ้นลง แม่น้ำปัว บอกได้เลย 

ไม่น่าจะมีรถไปได้ เพราะชัน 

ถ้าลงก็จะเสี่ยงรถพลิกคว่ำ

ขึ้นถ้าเครื่องแรงยังพอไหว

แต่มันยาวๆมาก เรียกว่าไม่มีที่พักให้ เริ่มกันใหม่

ก็ถึงว่า มีชาวบ้านคนที่เรานอน

ไปทำธุระที่ อ.ปัว ต้องไปทางสกาดที่ไกลกว่า

เพราะว่ามันคั้นด้วยแม่น้ำปัว

หากชาวบ้านที่อยู่ หลังน้ำปัว 

จะไป ปัว ก็ไปทาง อช.ภูคาได้

รถที่จะพอไปได้คือ มอเตอร์ไซด์เวฟชาวบ้าน

แต่ต้องพยุง2ขากันล้มไปตลอดทาง

ทางทั้ง2 วัน ผมว่า เข็นกันเกือบ 50% ครับ

เพราะชันมากกกกกกกกกกกกก

เรียกว่าปั่นมาทั่ว เพิ่งจะได้เข็นมหากาพย์

ปั่นไหว แต่จะลื่น หากทางตอนเช้าๆ 

หินกลิ้งก็จะทำให้รถเสียหลัก

เสี่ยงโซ่ขาด ถึงจะคิดว่ามีแรง

อย่าดันทุรัง เข็นปลอดภัยสุดครับ

หากพลาดล้ม ไม่ได้เจ็บมาก

แต่มันจะแบบเอ็นพลิกครับ

เพราะเราต้องรับน้ำหนักรถ

การบิดเบี้ยวตัว อาจจะทำให้เราพลาดได้

ดังนั้นอย่าประมาท เข็นให้มั่น 

พักในที่ปลอดภัย

ขอบคุณเพื่อนๆร่วมทางฮะสนุกมากฟินชิวสุด!

ข้าชื่อสมพงศ์นามสกุลฮวดจึง